Grijze zeehonden worden ook wel kegelrobben genoemd, vanwege hun kegelvormige hoofd.

Grijze zeehonden

  • 150-300 kg Gewicht
  • 2-2,5 meter Lengte
  • 30 km/u Zwemsnelheid
  • 30 minuten Adem inhouden
  • 25-35 jaar Leeftijd
Lees meer Sluiten

Grijze zeehond

De grijze zeehond (Halichoerus grypus) is een vinpotige. Ze behoren tot de orde van de Carnivora (roofdieren). Op het Dolfinarium leven naast gewone zeehonden ook gewone zeehonden (Phoca vitulina). Het verschil kun je vooral zien aan het grotere lichaam van de grijze zeehond en de andere vorm van het hoofd.

Ecologie

De grijze zeehond komt voor rondom de noordelijke kusten van de Atlantische oceaan. Ook komt hij voor in de Noordzee en in de Waddenzee. Hier leeft hij op zandbanken, stranden en rotsachtige kustgebieden.

Zeehonden zijn echte roofdieren. Het dieet van de grijze zeehond bestaat uit verschillende soorten vis, inktvis, schelpdieren en schaaldieren. Zelf worden ze gegeten door orka’s en grote haaiensoorten.

Groepsleven

Alhoewel de grijze zeehond veelal solitair leeft, verzamelen grote groepen zeehonden zich op rustplekken of om te paren. Ze kunnen soms behoorlijk agressief naar elkaar zijn.

De grijze zeehond heeft wisselende paringspartners. Na een zwangerschap van 11 maanden wordt een pup van zo’n 18 kg geboren. In tegenstelling tot de gewone zeehond, hebben de pups van de grijze zeehond bij de geboorte een witte, donzige vacht, die zij na 2-4 weken verliezen. Doordat het vaak wordt geboren op een plek dat met het getij onder water komt te staan, moet het vrijwel direct kunnen zwemmen. In tegenstelling tot veel andere zeezoogdiersoorten, blijven de pups van de grijze zeehond maar kort bij de moeder. Na zo’n 18 dagen vette melk bij de moeder te hebben gedronken, is het jong al op zichzelf aangewezen. Dit is zelfs nog korter dan bij de gewone zeehond! Het zal dan op zijn instinct moeten rekenen voor de overleving.

Anatomie

De grijze zeehond is een stuk groter dan de gewone zeehond. In tegenstelling tot zeeleeuwen, hebben zeehonden geen grote voorvinnen waarmee ze op het land kunnen lopen, klimmen of traplopen. Op het land bewegen zij zich voort door op hun buik te hobbelen, of door te rollen. Aan hun kleine voorvinnen hebben ze scherpe nagels, die ze gebruiken om zichzelf te krabben, grote prooien uit elkaar te trekken en voor extra grip op ijsschotsen of gladde rotsen.

Aan de vachtkleur kun je zien of het een mannetje of vrouwtje is. Een mannetje is namelijk donker van kleur met lichte vlekken, en bij vrouwtjes is het precies andersom!

Zeehonden hebben bij hun oren geen uitwendige oorschelpen zoals zeeleeuwen dat hebben. In plaats daarvan hebben zij simpelweg een gaatje aan beide kanten van hun hoofd. Ze hebben 34 scherpe tanden en kiezen die ze gebruiken om hun glibberige prooi te vangen. Ze kauwen er echter niet mee!

Zeehonden hebben erg gevoelige snorharen waarmee ze trillingen in het water kunnen waarnemen die hun prooi achterlaat. Op die manier kunnen ze zelfs in troebel water jagen!

Bedreigingen

Gelukkig is de grijze zeehond niet bedreigd in de natuur (IUCN rode lijst status: niet bedreigd). Echter worden veel zeehonden, net als andere zeedieren, in gevaar gebracht door verschillende factoren zoals plastic afval, klimaatverandering en de commerciële visserij. Lees hier meer over natuurbehoud en leer ook hoe jij kan helpen om de zeehonden te beschermen!