De gewone zeehond komt veel voor in de Waddenzee.

Gewone zeehonden

Zo klink ik!
  • 70-170 kg Gewicht
  • 1,8-2 meter Lengte
  • 20 km/u Zwemsnelheid
  • 20-30 minuten Adem inhouden
  • 25-30 jaar Leeftijd
Lees meer Sluiten

Gewone zeehond

De gewone zeehond (Phoca vitulina) is een vinpotige. Ze behoren tot de orde van de Carnivora (roofdieren). Op het Dolfinarium leven naast gewone zeehonden ook grijze zeehonden (Halichoerus grypus). Het verschil kun je vooral zien aan het grotere lichaam van de grijze zeehond en de andere vorm van het hoofd.

Ecologie

De gewone zeehond komt voor in kustgebieden van gematigde tot poolzeeën van het noordelijk halfrond. Ze komen ook veel voor in onze Noordzee en Waddenzee. Naast dat ze veel tijd doorbrengen in het water, liggen ze vaak op zandbanken of stranden om te rusten en om voort te planten. Omdat ze op het land niet snel of behendig zijn, blijven ze vaak dicht bij de waterkant zodat ze snel het water in kunnen vluchten.

Zeehonden zijn echte roofdieren. Het dieet van de gewone zeehond bestaat uit verschillende soorten vis, inktvis, schelpdieren en schaaldieren. Zelf worden ze gegeten door orka’s en grote haaiensoorten.

Groepsleven

Alhoewel de gewone zeehond veelal solitair leeft, verzamelen grote groepen zeehonden zich op rustplekken of om te paren. Ze kunnen soms behoorlijk agressief naar elkaar zijn.

De gewone zeehond heeft wisselende paringspartners. Na een zwangerschap van 11 maanden wordt een pup van zo’n 12 kg geboren. Doordat het vaak wordt geboren op een plek dat met het getij onder water komt te staan, moet het vrijwel direct kunnen zwemmen. In tegenstelling tot veel andere zeezoogdiersoorten, blijven de pups van de gewone zeehond maar kort bij de moeder. Na zo’n vier weken vette melk bij de moeder te hebben gedronken, is het jong al op zichzelf aangewezen. Het zal dan op zijn instinct moeten rekenen voor de overleving.

Anatomie

De gewone zeehond is één van de kleinere zeehonden. In tegenstelling tot zeeleeuwen, hebben zeehonden geen grote voorvinnen waarop ze op het land kunnen lopen, klimmen of traplopen. Op het land bewegen zij zich voort door op hun buik te hobbelen, of door te rollen. Aan hun kleine voorvinnen hebben ze scherpe nagels, die ze gebruiken om zichzelf te krabben, grote prooien uit elkaar te scheuren en voor extra grip op ijsschotsen of gladde rotsen.

Zeehonden hebben bij hun oren geen uitwendige oorschelpen zoals zeeleeuwen dat hebben. In plaats daarvan hebben zij simpelweg een gaatje aan beide kanten van hun hoofd. Ze hebben 34 scherpe tanden en kiezen die ze gebruiken om hun glibberige prooi te vangen. Ze kauwen er echter niet mee!

Zeehonden hebben erg gevoelige snorharen waarmee ze trillingen in het water kunnen waarnemen die hun prooi achterlaat. Op die manier kunnen ze zelfs in troebel water jagen!

Bedreigingen

Gelukkig is de gewone zeehond niet bedreigd in de natuur (IUCN rode lijst status: niet bedreigd). Echter worden veel zeehonden, net als andere zeedieren, wel in gevaar gebracht door verschillende factoren zoals plastic afval, klimaatverandering en de commerciële visserij. Lees hier meer over natuurbehoud en leer ook hoe jij kan helpen om de zeehonden te beschermen!